Żyje się chwilą !

Temat: /v/ w językach słowiańskich
Wracając do głównego wątku o /v/ w językach słowiańskich :
wydaje mi się, że główny problem polega na tym, że w ogóle w prasłowiańszczyźnie nie znali jednowargowego w [v] tylko właśnie dwuwargowe w [β], a wskazywałby na to brak opozycji w postaci bezdźwięcznej głoski [f]. Głoska [β] widocznie nie miała opozycji tak jak dziś nie mają jej dźwięki typu r l ł m n.
Oczywiście w alfabecie staro-cerkiewno-słowiańskim był znak ф ale używany tylko w wyrazach obcych z Biblii typu Filistyni, Filip; tzn. nie był używany w żywej mowie Słowian.

Tymczasem do V w. dźwięk f np. z germańskich języków przystosowywano jako p (pfennig - pieniądz), a w IX - X jako b ( Farbe - barwa).
Źródło: conlanger.fora.pl/a/a,820.html



Temat: Jakie języki znacie?
Polski - 9,(9)/10, natywny spiker, polonista.
Czeski - 6/10, dogadam się, książkę przeczytam, ale mam niewielki zasób słów i często robię typowo polskie błędy.
Angielski - 5/10, od biedy się dogadam, czytam sporo, czasem robię śmieszne błędy.
Rosyjski - 4/10, dogadam się, książkę przeczytam, z wymową i gramatyką nie mam problemów, ale zasób słów jeszcze mniejszy niż czeski.
Włoski - 3/10, uczyłem się 5 lat, ale to było w podstawówce. Rozumiem dużo, nie powiem nic poza podstawowymi zwrotami.
Francuski - 2/10, uczyłem się krócej i później, ale z dużo mniejszym zapałem. Rozumiem niezbyt trudne teksty, ale sam nie powiem nic.
Esperanto - 1/10, znam gramatykę i podstawowy zasób morfemów, ale nigdy go nie używałem.

Martwe osobno, bo przecież znać łacinę to całkiem co innego niż znać francuski.
Łacina - 7/10, nie jestem filologiem klasycznym, ale uczyłem się długo i z sukcesami, tłumaczyłem teksty literackie i dokumenty, udzielałem korepetycji.
Staro-cerkiewno-słowiański - 5/10, braki nadrabiam intuicją.
Greka - 2/10, absolutne podstawy: pismo, wymowa, fleksja, proste teksty.

Alfabety:
Łacinka - bazgrzę jak kura pazurem.
Greckie - odkąd uczę się rosyjskiego, myli mi się z grażdanką.
Głagolica - uff, jest trudna. Ale się uczę.
Cyrylica - bez większych problemów.
Grażdanka - w odmianie rosyjskiej w zasadzie płynnie.
Futhark - kiedyś płynnie czytałem runy, ale to już przeszłość.
Źródło: conlanger.fora.pl/a/a,3.html


Temat: Propozycje zmian zapisu języków (dawniej angielskiego)
W końcu przygotowałem kolejny przykład. Ojcze nasz w staro-cerkiewno-słowiańskim oryginalnym alfabetem łacińskim

Oticxe nаssxi, iisxe hessii nа nebesseaxu! Dа ssfemtiitu ssem iimem Tfohe; dа priidetu ceassаrisstfiihe Tfohe; dа bomdetu fol Tfo ko nа nebesse ii nа seml҄ii; xleabu nаssxi nаssomssxtinu dаsxdi nаmu dinissi; ii osstаfii nаmu dluguu nаssxem kosxe ii muu osstаflhemu dlusxiniikomu nаssxiimu; ii ne fufedii nаssu fu iisskoussxeniihe, nu iisbаfii nuu otu lomkаfаhego. ko tfohe esstu ceassаrisstfiihe ii ssiilа ii sslаfа fu feakuu . Amiini.

Aha. A w zasadach zamiany zamieniłem on na om itp. Jak widać, wyszedł my straszliwy zapis z masą podwójnych liter.
Źródło: conlanger.fora.pl/a/a,181.html


Temat: Język Staro-cerkiewno-słowiański
Myslę, że to bedzie dość ciekawy temat. Jak wiadomo jeśyk staro-cerkiewno-słowiański uważa się za jęśyk naszych słowiańskich praprzodków. Posługiwano się nim w nabożenśtwach w cerkwiach. Niestety dużo o nim nie wiadomo. Tak więc zamieszczajcie tu ciekawostki na temat tego języka oraz w miare możliwości słowa i ich znaczenie. Co do alfabetu, posługiwano się najprawdopodobniej cyrylicą. Jeżeli zrobiłem gdzieś błąd proszę o poprawę.
Źródło: narodowcy.fora.pl/a/a,113.html


Temat: : Pismo wczesnośredniowiecznych Słowian??
Witam.
Co do głagolicy to radze wstrzymać konie, pismo to zostało stworzone przez bizantyńskiego misjonarza Konstantego zwanego Cyrylem, który wraz z bratem Metodym zapisał w IX w. Głagolica była pierwotnym alfabetem języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, który miał być językiem liturgicznym Słowian

Pozdrawiam
Źródło: halla.mjollnir.pl/viewtopic.php?t=4846


Temat: : Pismo wczesnośredniowiecznych Słowian??
Wyryte mogło być cokolwiek, niekoniecznie pismo w sensie takim jak to dziś rozumiemy.
Istnieje teoria mówiąca o tym, że pismo/rezy/itd. związane były tylko i wyłącznie ze sferą sakralną a nie użytkowane tak jak to miało miejsce w cywilizacjach klasycznych/chrześcijańskiej. Stąd też fakt odmawiania znajomości pisma, podobnie Cezar postrzegał Gallów.
Patrz Artur Kowalik.
No, w tekście było, o ile pamiętam, napisane, że wyryte było imię, nie symbol (znak). Raczej te dwie rzeczy wtedy odróżniano. Ale użycie pisma wyłącznie w związku ze strefą sakralną u Słowian jest zgoła prawdopodobne. Użycie pisma do celów świeckich do Skandynawii mogły przynieść plemiona, wracające z okolic Śródziemnomorza.

Witam.
Co do głagolicy to radze wstrzymać konie, pismo to zostało stworzone przez bizantyńskiego misjonarza Konstantego zwanego Cyrylem, który wraz z bratem Metodym zapisał w IX w. Głagolica była pierwotnym alfabetem języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, który miał być językiem liturgicznym Słowian

Pozdrawiam
Przejrzałeś zebrane przeze mnie materiały? Wynika z nich, że Cyryl z Metodym raczej nie wymyślili głagolicy - zresztą to nie miałoby sensu, o wiele mądrzej byłoby użyć zmodyfikowanej formy pisma greckiego. Po co budować dodatkowe bariery wewnątrz świata chrześcijańskiego?
Żeby było ciekawiej, wcale początkowo nie zakładałem tożsamości domniemanych "run słowiańskich" z głagolicą. Wyszło mi to jako wniosek końcowy.
Źródło: halla.mjollnir.pl/viewtopic.php?t=4846


Temat: : Język staro-cerkiewno-słowiański /UMK/
Język staro-cerkiewno-słowiański /UMK/
Wydanie obcojęzyczne: polski, staro-cerkiewno-słowiański
* Teresa Friedelówna
* Czesław Łapicz

Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika
Oprawa: Miękka
Format: 17.0x23.0cm
Ilość stron: 216
Rok wydania: 2007
ISBN: 83-231-1598-2
EAN: 9788323115984
Cena detaliczna sugerowana: 25,00

Opis: Autorzy pragną dać studentom Zaocznego Studium Filologii Polskiej łatwo osiągalny i przystępnie napisany skrypt. Ułatwi on opanowanie gramatyki języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, będąc zarazem pomocą w samodzielnym uzupełnianiu wiadomości, uzyskanych w czasie nielicznych godzin wykładów i konwersatoriów. Skrypt składa się z dwóch zasadniczych części - teoretycznej oraz praktycznej; całość zamyka słownik. Część I jest nieco zmienionym w szczegółach wznowieniem l. wydania skryptu Język staro-cerkiewno-słowiański (Toruń 1979). Część ta podaje pewną sumę informacji wstępnych, które mają unaocznić pozycję języka staro-cerkiewno-słowiańskiego wśród innych języków słowiańskich oraz jego rolę i rangę w rozwoju cywilizacyjnym Słowian. Konieczne jest przy tym zapoznanie się z faktami historycznymi, które przyczyniły się tak do powstania słowiańskiego alfabetu, jak i do zapisu najstarszych słowiańskich tekstów. Dalej dokonujemy przeglądu charakterystycznych staro-cerkiewno-słowiańskich zjawisk fonetycznych i fonologicznych, wprowadzając - tam, gdzie to niezbędne - szersze słowiańskie tło porównawcze...

No cóż książka nie taka jak np. Włoski w 2 tygodnie ale można się nauczyć!
Do nauki mowy to przydałby się ktoś z polonistyki kto potrafi wymówić "miękkie gardłowe coś pomiędzy je i ja" -to nie cytat po prostu laik z fonetyki ma wrażenie, że książka jest po chińsku czasami!
Jeśli chodzi o czytanie tekstu to zupełnie wystarcza!
Powieść wriemiennych liet Nestora czytana w oryginale - bezcenna!
Teraz walczę ze skanami kart z latopisów! Uff niech bogowie błogosławią tych co to przepisali i opublikowali!

Edit: Właśnie znalazłem informacje że to dodruk!
Przepraszam za umieszczenie w tym miejscu!
Źródło: halla.mjollnir.pl/viewtopic.php?t=3232


Temat: Propozycje zmian zapisu języków (dawniej angielskiego)
Zastanawiałem sie, gdzie to umieścić i stwierdzam, że tworzenie nowych tematów jest ostatnio plagą, a do tego nie chcę popierać specjalnego traktowania angielskiego. Dlatego umieszczam tutaj i sugeruję zmianę nazwy wątku.

Zapisy różnych języków różnymi alfabetami (wymowa przybliżona albo oryginalne pismo):

Grecki łacińskim (dla urozmaicenia tylko oryginalne 21 znaków: A B C D E F G H I K L M N O P Q R S T V X)

Α α->a
Β β->b
Γ γ->g
Δ δ->d
Ε ε->e
Ζ ζ->c
Η η->ee
Θ θ->th
Ι ι->i
Κ κ->k
Λ λ->l
Μ μ->m
Ν ν->n
Ξ ξ->x
Ο ο->o
Π π->p
Ρ ρ->r
Σ σ->s
Τ τ->t
Υ υ->v
Φ φ->f
Χ χ->h
Ψ ψ->ps
Ω ω->oo

Łacina (archaiczna) greckim
/a/->α
/b/->β
/k/->κ
/d/->δ
/e/->ε
/f/->φ
/g/->γ
ZMIANA: /h/->χ
/i/->η
/j/->ι
/l/->λ
/m/->μ
/n/->ν
/o/->ο
/p/->π
/r/-><s>r</s>ρ
/s/->σ
/t/->τ
/u/->υ
/w/->ω

Staro-cerkiewno-słowiański oryginalnym łacińskim
/a/->a
/b/->b
/t_s/->c
/t_S/->cx
/d/->d
/d_z/->ds
/d_Z/->dx
/e/->e
/{/->ea
ZMIANA: /e~/->em
/g/->g
/x/->x
/i/->ii
/I/->i
/j/->h
/k/->k
/l/->l
/m/->m
/n/->n
/o/->o
ZMIANA: /o~/->om
/p/->p
/r/->r
/s/->ss
/S/->ssx
/t/->t
/u/->ou
/v/->f
/M/->uu
/M_x/->u
/z/->s
/Z/->sx

Staro-cerkiewno-słowiański greckim
/a/->α
/b/->β
/t_s/->ψ
/t_S/->ψχ
/d/->δ
/d_z/->δζ
/d_Z/->δξ
/e/->ε
/{/->αι
ZMIANA: /e~/->εμ
/g/->γ
/x/->χ
/i/->ηι
/I/->η
ZMIANA: /j/->ι
/k/->κ
/l/->λ
/m/->μ
/n/->ν
/o/->ο
ZMIANA: /o~/->ομ
/p/->π
/r/->ρ
/s/->σ
/S/->ξ
/t/->τ
/u/->ου
/v/->φ
/M/->ω
/M_x/->υ
/z/->ζ
/Z/->ζχ

Przy takiej produkcji taśmowej pewnie wyjdą jakieś błędy i niekonsekwencje. Może kiedyś poprawię.

Co o tym myślicie? W planach mam jeszcze cyrylicę dla greki, łaciny, niemieckiego, francuskiego oraz czeskiego i innych słowiańskich (które jeszcze nie mają).
Źródło: conlanger.fora.pl/a/a,181.html


Temat: Wiadomości ogólne
Język rosyjski (русский язык)

Język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (wg. różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kazachstanie, Kirgistanie i na Białorusi oraz jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, opartym na cyrylicy wprowadzonym przez Piotra Wielkiego. Język literacki powstał w XVI wieku i ukształtował się ostatecznie na przełomie wieku XVIII i XIX. Polski wpływ na język rosyjski został w XVII wieku, kiedy język polski był głównym źrodłem wyrazów europejskich i kiedy znała go cała rosyjska inteligencja. (Poprzez język rosyjski polskie wyrazy weszły również i do języka bułgarskiego). Przykładem jest wyraz Венгрия, od polskiego Węgrzy.

Wyróżnia się 3 grupy dialektów:

północne (okająca i wymawiająca g jako g, np. nogĂĄ),
południowe (akająca i wymawiająca g jako h, np. nahĂĄ),
przejściowe (akająca i wymawiająca g jako g, np. nagĂĄ).
W czasach ZSRR język rosyjski był nauczany obowiązkowo we wszystkich krajach Układu Warszawskiego. Współcześnie stracił tam nieco na znaczeniu ze względu na wyparcie ze szkół przez języki Europy Zachodniej (takie jak angielski czy niemiecki), utratę znaczenia obszarów rosyjskojęzycznych pod względem gospodarczym, kulturowym, naukowym i militarnym, a w krajach bałtyckich również przez rządowe akcje skierowane przeciw używaniu języka rosyjskiego.


Alfabet rosyjski

Alfabet rosyjski współcześnie składa się z 33 liter (jednak patrz niżej co do litery ё).

А а a Б б b В в w Г г g Д д d
Е е jе Ё ё jo Ж ж ż З з z И и i
Й й j (и краткое) К к k Л л ł М м m Н н n
О о о П п p Р р r С с s Т т t
У у u Ф ф f Х х ch Ц ц c Ч ч cz
Ш ш sz Щ щ szcz ъ twardy znak (твёрдый знак) ы y ь miękki znak (мягкий знак)
Э э e (э оборотное) Ю ю ju Я я ja

Litery э i я zostały wprowadzone w 1710, й w 1735, a ё w 1797. Oficjalny kształt liter został zatwierdzony w 1708. Modyfikacje alfabetu objęły też wykreślenie niektórych liter. Były to: i, iżyca, fita, omega, zieło, ksi, psi, dwa jusy i jać.

Litera ё jest uzywana rzadko, z reguły w słownikach, książkach dla dzieci, Biblii, podręcznikach dla uczących się rosyjskiego oraz niekiedy w nazwach towarowych.


Klasyfikacja

Rosyjski jest językiem słowiańskim należącym do rodziny indoeuropejskich.

Jeśli wziąć pod uwagę język mówiony, najbliższymi językami pokrewnymi są białoruski i ukraiński - pozostałe dwa języki narodowe grupy z grupy wschodniosłowiańskich.

Na podstawowe słownictwo, zasady słowotwórstwa oraz - do pewnego stopnia - odmiany i styl literacki rosyjskiego miał wpływ język cerkiewno-słowiański. Ten ostatni stanowił rozwinięcie i częściowo pokrywał się z językiem staro-cerkiewno-słowiańskim używanym w rosyjskiej cerkwi ortodoksyjnej. Wiele słów współczesnego rosyjskiego jest bliższych w formie współczesnemu bułgarskiemu niż ukraińskiemu czy białoruskiemu. Jednak w niektórych dialektach zachowały się formy wschodnio-słowiańskie. W pewnych przypadkach stosowane są obydwie formy - wschodnio-słowiańska i cerkiewno-słowiańska - z niewielkimi różnicami znaczeniowymi. Przyklad: глава, głowa, głowny człowiek; голова, głowa, część cialu. W języku rosyjskim nazwy sportów zaczerpnięte są z angielskiego, np. баскетвал /basketboł/ - piłka koszykowa. Piłka po rosyjsku to z kolei мяч /miać/.


Źródło: gdaskwrzeszcz2005.fora.pl/a/a,429.html